Welkom terug!

Voor iedereen een gelukkig en voorspoedig 2012! Ik wens jullie al het beste toe in de zaken die jullie het komende jaar te wachten zullen staan.

Afgelopen weken was al met al een goed gevulde periode. Hoewel de drukte op school goed meeviel, had ik daarnaast genoeg te doen. Half november kwam pa Kolijn op bezoek, om al een voorproefje te nemen op zijn vakantie met ma Kolijn, die in April gepland staat. Hoewel de mensen hem niet zo goed gezind waren, was het al met al toch een aardig verblijf. Samen hebben we verschillende restaurantjes in de buurt getest, de meest populaire bezienswaardigheden bezocht en lekker rondgestruind door de stad. Ook pa is onder de indruk geraakt van Boedapest. En net als in Spanje is het leuk om familie te kunnen tonen waar er zoal uitgehangen wordt en zo de kennis en ervaringen te delen die de afgelopen maanden zijn opgedaan.

In de tussentijd is het tweede blok van de opleiding zo goed als afgerond. Voor de vakantie zijn verschillende ‘halfproducten' in- en afgeleverd en is het nu aangekomen op het voorbereiden van de eindtoetsen die het grootste gedeelte van de eindcijfers beslaan. Maar die benader ik met vrij veel vertrouwen, aangezien de halfproducten van afgelopen weken allemaal afgerond zijn met een beoordeling van boven de 70%. Ik sta er dus aardig voor en de lestmaterie gaat me gemakkelijk af, niet alleen omdat het deels herhaling is, maar ook omdat het me interesseert.
Naast de reguliere lessen, ging ik de gehele maand December ook nog naar de Hongaarse lessen. In de vorige aflevering van nielsinboedapest, vertelde ik al dat ik het nut er niet zo van inzag en dat het een erg complexe taal is. Desalniettemin zijn ook deze lessen succesvol afgerond, ook al was het een weggevertje van de leraar. Na de laatste les hebben ik en Svetlana (een medestudente van het Master programma) nog een drankje gedaan met de leraar om hem te bedanken. De leraar maakte de lessen altijd erg amusant en levendig, maar blijkt ondanks zijn positieve instelling met flink wat zorgen te lopen. De zorgen die elke Hongaar bezighouden. Blijkbaar wordt het contract van de beste man niet verlengd en zal hij snel zonder werk komen te zitten, waardoor hij zelf graag naar het buitenland zou gaan om daar zijn boterham te verdienen. Dus mocht er ergens nog behoefte zijn aan een leraar Duits, weet ik nog wel iemand hier. Het is pijnlijk om te horen en te zien hoe de regering met haar eigen volk omgaat. Deze leraar verdient 200.000 forint (€640) op een maand, waarvan het de helft af moet dragen aan de belasting. En dan lees ik in de maand December ook nog eens dat het BTW-tarief in Hongarije wordt opgeschroefd naar een recordhoogte van 27%. Deze slechte situatie liet me al snel beseffen dat Boedapest slechts een tussenstation is naar een betere plaats. En die mening delen ook de Hongaarse studenten. Veel studenten trekken uit Hongarije, degene die dat niet doen waren afgelopen week hoogstwaarschijnlijk betrokken bij de demonstratie tegen de nieuwe grondwet, die hier vlakbij gehouden werd. Één van Boedapest haar duurste straten was afgesloten voor een georganiseerde demonstratie en daar kwam veel volk en politie op af.

Enfin, om niet in Hongaarse sferen meegevoerd te worden, heb ik gelukkig ook nog tal van positieve dingen te melden. Nadat ik de laatste lessen van dit blok heb bijgewoond, net zoals de laatste feestjes, is het half December tijd om me terug in Nederland te melden. Bij aankomst in Eindhoven word ik opgehaald door mijn Axelse vrienden om met hen mee te gaan naar Kempervenne, waar een weekend belegd was met de groep. Het is leuk om weer eens bij elkaar te zijn, zeker in zo'n setting. Ik verblijf er echter maar één nachtje om de volgende dag weer richting hotel Kolijn te trekken. De afgelopen jaren ben ik moeders zorgen meer en meer gaan waarderen; heerlijk eten, een schoon bedje, schone kleren en alles wat ik nodig heb, kortom twee goede weken in een jaar waarin ik toch al niet te klagen heb.
Uiteraard was ik sowieso met Kerst naar huis gekomen, maar door een onderzoekje in het ziekenhuis, een Hbo- diploma dat op me lag te wachten en, bovenal, de uitgerekende Kimber (en Joost) was het vooral ook noodzakelijk om terug te zijn. 22 December word ik dan ‘eindelijk' oom van een schitterend ventje dat tijdens zijn leven zal gaan luisteren naar de naam Keano. De familie Kolijn is maar wat trots met de komst van het nieuwste familielid.
Na een mooie Kerst en het bijkletsen met alle vrienden en familie keer ik voor Nieuwjaar weer terug naar Boedapest. Deze week staan de examens gepland en dus wilde ik graag weer bijtijds terug zijn. Maar niet geheel onplezierig was ook het nieuwjaarsfeestje dat georganiseerd was bij Jaime thuis (de Ecuadoriaan die al eens genoemd is in de vorige afleveringen). Zoals ik al verteld had, woont hij in een bijzonder aardig optrekje op één van de heuvels. Verschillende klasgenoten zijn uitgenodigd, samen met tientallen andere vrienden van Jaime. Doordat ook zijn ouders een besloten feestje geven, is het een drukke bedoeling in de ambassadeur zijn huis. Zoals gewoonlijk is er door de Zuid-Amerikanen voor alles gezorgd; eten, drinken, vuurwerk, toegang tot het binnenzwembad en versieringen. Het is een geweldige setting voor één van de betere feestjes sinds mijn komst hier. Een mooie manier dus om 2012 in te luiden.

Nu is het dus vooral studeren, wat serieuzer klinkt dan het werkelijk is. Het is weinig nieuws wat er tijdens het studeren onder mijn neus ligt, waardoor het vooral neerkomt op verbanden leggen tussen verschillende theorieën en modellen.
Deze week zat er in de postbus van Facebook ineens een uitnodiging voor een gesprek bij een bedrijf voor een marketing functie. Ik heb er totaal geen benul van hoe serieus dat is en om wat voor iets het gaat, maar ik ben van plan om op zijn minst te gaan kijken. Daarnaast zal ik volgende week een plaatsingtoets maken voor mijn Spaanse cursus, waarmee ik hopelijk vanaf Februari kan beginnen.
Maar om ook op sportief vlak bezig te blijven, heb ik een abonnement aangeschaft in één van de zwembaden hier. Hier ben ik gisteren voor het eerst gaan zwemmen. Het is een mooi en oud gebouw, maar helaas voor mij wordt er niet in het gebouw gezwommen door het grote publiek, maar lekker buiten in de kou. Dat wordt dus nog een paar weken bikkelen in de Hongaarse kou.
Dan staan er komende periode ook nog een aantal sociale zaken gepland. Een tal van Valenciaanse vrienden komen me nog opzoeken, waardoor ik mijn bezigheid wel zal hebben in Januari.

Ik ga nu weer even aan de studie en me dan met de ogen gesloten, mentaal voorbeiden op het eerste examen dat morgen gepland staat.

Tot de volgende nielsinboedapest!